انتخابات افغانستان و ائتلافها

افغانستان امروز به شدت به سمت دگرگون شدن در حال حرکت است، این حرکت هرچند زاییده شرایط و عوامل متعددیست، اما می‌توان به عنوان ارتقای بینش سیاسی ملیت‌های مختلف مورد توجه قرار داد.

امروز از ائتلاف آقایان محقق و دوستم با آقای کرزی مطلع شدم؛ هرچند در بدو شنیدن یک مقدار با شک به خبر نگریستم ولی بعد تا حدی برایم قابل هضم شد.

 هرچند تا امروز کرزی برای برقرار ماندن خود و اقتدار بدون قید و شرط پشتون‌های بیشترخواه و متعصب از هیچ نوع حیله و سیاست‌های چندگانه دریغ نکرده است اما با توجه به قدرت در دست داشته‌اش ضرورت ایجاب می‌کند تا، دیگر ملیت‌‌ها برای مدتی چندی برای برآورده شدن خواست‌‌ها و تثبیت هرچه بیشتر موقعیت خودشان در کنار کرزی باقی بمانند یا تن به معامله جدید دهند.

اگر چه این یک معامله دوطرفه است چرا که از یک طرف کرزی وجه و نفوذ اجتماعی قبلی خویش را از دست داده است و ضرورت به یک پشتیبانه جدید دارد و از اقوام هزاره و ازبک صادق‌تر و پایبندتر به وعده‌ها کسی را نمی‌یابد و از طرفی دیگر هزاره‌ها و ازبک‌ها نیز ضرورت به نزدیک شدن به اریکه‌های حکومت چرخان دارند تا با نفوذ به حکومت بتوانند از موقف و جایگاه خویش (حداقل در مواقع ضرورت) به دفاع برآیند.

 بنابراین این ائتلاف می‌تواند کرزی را به چوکی ریاست همچنان نزدیک و نزدیکتر و محقق و دوستم را نیز در سهم به حکومت آینده و پشبرد فعالیت‌های حکومت آینده بر اساس عدالت قومی امیدوارتر سازد.

اما چیزیکه خوشبینی آغازین نوشته را به شدت به چالش می‌کشد، گذشته‌هاست.

 همانگونه که در گذشته ائتلاف‌ها به شدت شکننده بوده اند احتمال در ایجاد درز ها و شکست‌ها در این ائتلاف هم خلاف تصور به نظر نمی‌رسد که آینده به این موضوع پاسخ روشن خواهد داد و احزاب و گروه‌های کوچک‌تر نیز در آینده نه چندان دور، موقف و جهت‌گیری‌هایشان مشخص خواهد شد.