هرچند بعد از انتظار طولانی نتیجه مقدماتی شمارش آرا خاتمه پیدا کرد اما جنجال انتخابات همچنان پا برجا و حتی قوی تر از قبل باقیست.

هرچند تقریبا همه کاندیداها به صورتی از تقلب در انتخابات سخن گفته اند اما اظهار نظرات جامعه جهانی بعد از اینهمه دفاع از انتخابات به صورت خلاف بروز کرد.

اتحادیه اروپا اعلان کرده است که حدود یک و نیم میلیون رأی ریخته شده در صندوق ها مشکوک هستند.

با این وضعیت و حضور فعال جامعه جهانی در نظارت بر انتخابات افغانستان چندان کارساز به نظر نمی رسد چون شفافیت و درستی انتخابات افغانستان توسط ناظرین زیر سوالات جدی قرار گرفته است.

این اختلافات طوری که در رسانه اعلام شده است دفتر سازمان ملل متحد را نیز بی تأثیر نگذاشته است و در بین مدیران کلان این دفتر نیز اختلافاتی بروز کرده است.

حال با این وضعیت حضور جامعه جهانی را در نظارت بر انتخابات افغانستان پیروز یا شکست خورده باید خواند؟؟؟

اینجا کشور من است

هرچند انتخابات انجام شد و من هم به عنوان یک شهروند حق رأی داشتم و رأی دادم اما چندان تحولی خاص و بروفق مراد پیش‌بینی نمی شود.

آهسته آهسته رأی ها شمارش می‌شود؛ دیروز فاصله بین فرد اول و دوم بسیار ناچیز و کم به نظر می‌خورد اما به صورت حتم این فاصله کم کم بیشتر خواهد شد اما باز هم فایده نخواهد داشت چرا که این‌جا کشور من است.

من رأی دادم و به نظر خود خیلی ارزش‌نما ها را دورشان خط کشیده‌ام و خودم را فارغ از مسئولیت پای صندوق رأی رساندم و خانه خالی را با نام خدا پر کردم.

شاید خیلی‌ها چنین کاری نکرده باشد اما من کردم.

ولی نتیجه آرا آنچنانی که می‌نماید نشان دهنده کدام تحولی در مردم نیست، مردم به گذشته رأی داده‌‌اند، به سنت‌های چون قبیله و قوم و به اصطلاح رهبر.

و این سخت نگران کننده است که چرا ما با دید به گذشته، آینده را تصور نمی‌کنیم؟؟؟ و در گذشته همچنان در جا می زنیم؟

به قول بزرگان اگر دیروز و امروز ما یکسان باشد ما ضررِ بس بزرگ کرده‌ایم، اما در کشور من امروزِ من، همانند ده‌ها سال قبل هست، من مانند ده‌ها سال قبل به خود و قبیله و فقط نزدیکان خود گره خورده‌ام، من از دایره‌های که اجدادم در سالیان کهن کشیده‌اند پا فرا تر نمی‌گذارم، من عقلم را بیشتر از چوکات آنچه "خودی" خوانده شده‌است استفاده نمی‌کنم.

خوبم خوبی دایره های اطرافم است و بدم همچنان؛ دوستم فقط وابستگان به اصطلاح خونی‌ام است و دشمنم دیگران؛ ارزشم نقش‌های کشیده‌ شده‌ی ذهنم است و ضد آن تفکر دیگران!

این منم و این‌جا کشور من است.

چاره‌ای نیست!!!