تبليغاتX

وبلاگ تصویر را فراموش نکنید

فقط یک کلیک

در حال تغییر نام به سوی "راه دیگر"
بالاخره "راه دیگر" را جستم
 

در آغاز سال نو را برای همه دوستان تبریک عرض می کنم و به همین بهانه خواستم چیزی دیگری را هم به عرض برسانم

چند سالی است که در روزهای نوروز کمی دلگیر می شوم و هرچند می خواهم تبریکی را که به دوستان تقدیم می کنم واقعی و باشد اما زیر دل خیلی راضی نمی شوم.

به نظر شما نوی سال و روز در چی می تواند باشد چرا که حد اقل ۱۳۸۸ بار از همین سالها و  ۱۳۸۸ ضرب در متوسط ۳۶۵ روز هم از همین روزها را به تکرار دیده ایم که هر نوروز و هر نو سال می آیند و می روند ولی به ندرت پیش می آید که فکری نوی برآید و طرح نوی در انداخته شود.

خدا کند روزی نو و سال نوی که در پیش روست برای من و همه، همراه با فکر و طرحی نو باشد که حداقل کمی از دلگیریها گذشته کاسته شود. و خیلی افسوس سال و روز کهنه را نخوریم.

 

کامگار باشید

 

===========

------

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/12/29زمان 1:1 بعد از ظهر  توسط فطری | 
 
 
وقتی این همه اشتباهات جدید وجود دارد که می توان مرتکب شد، چرا باید همان قدیمی ها را تکرار کرد.
 
 
نظر شما نسبت به این جمله چیست؟ البته بدون توجه به اینکه این را کی گفته است.!
 
 
-------------------------------------------------------------------------------------------
+ نوشته شده در  شنبه 1387/12/24زمان 10:23 قبل از ظهر  توسط فطری | 

 

سختی سیاست نا مداری

با  توجه به شرایط موجود در افغانستان و وجود "زد و بندها" و "کچ و خم‌ها" ؛ وضعیت انتخابات نا معلوم و مبهم است هر روز فرمانی و نافرمانی‌ی ظاهر می‌شود.

یک روز کمیسیونی مستقل تشکیل می‌شود و می‌گوید فلان روز انتخابات می‌شود؛ همین روز گروهی داد می‌زند که قانون اساسی نادیده گرفته شده است؛ روز حاکم غیرِقانوی اساسی را قبول می‌کند و دیگر نمی‌پذیرد، بعد حاکم فرمانی طبق قانون اساسی می‌دهد و دیگران آنرا توطئه‌گری می‌خوانند و همین را هم باز کمیسیونک مستقل غیر عملی می‌دانند.

من حیران، ویلان و سرگردان مانده‌‌ام که چی شده و چی خبر است و چی خواهد شد؟؟؟

...

...

با خود که کمی فکر کردم گفتم اینها همه‌اش سیاست است و سیاست مداری!!!

...

بعد به خود گفتم تو که سیاست نا مداری "اَوته پُف پُف کده بخور" قرار یک گوشه بشین و ببین که چی می شود!!!

 راستی کارت اشتراک در انتخابات را بعد از این  همیشه در جیبم می گردانم که یک وخت بی خبر انتخابات نشود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/12/15زمان 9:7 قبل از ظهر  توسط فطری | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
چگونه سخن گفتن میزانیست برای چگونه اندیشیدن

پیوندهای روزانه
تصویر
افغانستان امروز نوشته های دوست اندیشمندم
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
88/08/01 - 88/08/30
88/07/01 - 88/07/30
88/06/01 - 88/06/31
88/05/01 - 88/05/31
88/04/01 - 88/04/31
88/03/01 - 88/03/31
88/02/01 - 88/02/31
87/12/01 - 87/12/30
87/11/01 - 87/11/30
87/10/01 - 87/10/30
87/08/01 - 87/08/30
87/05/01 - 87/05/31
87/04/01 - 87/04/31
87/02/01 - 87/02/31
87/01/01 - 87/01/31
86/06/01 - 86/06/31
85/11/01 - 85/11/30
85/09/01 - 85/09/30
85/03/01 - 85/03/31
85/02/01 - 85/02/31
85/01/01 - 85/01/31
84/12/01 - 84/12/29
84/11/01 - 84/11/30
84/10/01 - 84/10/30
آرشیو موضوعی
سخن آغازین
پیوندها
افغانستان امروز (سید سرور حسینی مهرورز)
برگ سبز (محمد نادر رحمتی)
اینجا یکی از هزاران بعثت است است (سید محمد تقی اخلاقی)
رهرو (محمد جواد احمدی)
پر پرواز (محمد رضا رضوانی)
یادداشت ها و تأملات (محمد امین زواری)
خانه کودکان افغان
شُکُوه
حرفهای دلم (محمد قادر میرزایی)
افغانستان (مرتضی رحیمی)
پیامک های دل (حسن جعفری)
سنگ صبور (حسین ایوبی)
ابراهیم (ابراهیم حجازی)
گذر قصاب ها!!!(محمد امین محمدی)
Display Time